ΜΟΝΟ


Παλαιολόγου Μπενιζέλου 4Γ, Πλάκα, τηλ. 210 3226711
MONO
Συνήθως συνδέουμε την Πλάκα με τουριστικού ενδιαφέροντος εστιατόρια, στην καλύτερη με τα μπακαλιαράκια. Ωστόσο, εδώ και κάποια χρόνια, στον πεζόδρομο της Μπενιζέλου, το Mono επιμένει διαφορετικά. Το εστιατόριο που ξεκίνησε κάποια χρόνια πριν σερβίροντας ελληνική κλασική κουζίνα, τα τελευταία χρόνια επενδύει στις μεσογειακές γεύσεις, στη γαλλική τεχνική και στο πάντρεμα καλών ελληνικών πρώτων υλών με κάποιες κλασικές αγάπες της διεθνούς γαστρονομίας.

Πρωτοτυπία: Εδώ το μενού παντρεύεται με το κρασί, με μια λίστα αξιοπρεπή, ξεκάθαρη, «ασφαλή» στις επιλογές της, με καλές επιλογές και σε ποτήρι. Τα τραπεζάκια στον πεζόδρομο και το όλο «στήσιμο» δεν παραπέμπουν σε καμία περίπτωση ούτε σε τουριστικάδικο, ούτε σε στέκι φθηνού, πρόχειρου, άγνωστης προέλευσης φαγητού. Η ησυχία του πλακόστρωτου και η Ακρόπολη στο βάθος μαζί με το ευγενικό χωρίς υπερβολές σέρβις συμβάλλουν στη δημιουργία καλής διάθεσης.

Προτείνω: Ο σεφ και ιδιοκτήτης Βασίλης Βασιλείου αγαπάει τον τόνο και φαίνεται στα πιάτα του. Η σαλάτα με τον κόκκινο τόνο, αβοκάντο και ωραίες πρασινάδες, παίρνει γλύκα από το καρπούζι που ισορροπεί πολύ όμορφα από το λαδολέμονο με wasabi.
Το σαγανάκι με θαλασσινά που μας ήρθε ως πιάτο ημέρας, με γαρίδες, καλαμάρι, μύδια, γυαλιστερές και κυδώνια ήταν άψογο, με το καλαμάρι ιδανικά ψημένο, τη γαρίδα τραγανή και ωραίο ζουμί για να ξεπέσει μπουκίτσα ψωμί στα κλεφτά. Το μόνο παράπονο, ένα ελαφρύ κρατς στο δόντι από τα θαλασσινά, ίσως λίγη άμμος που ξέμεινε στο κέλυφος.
Το «Saganaki», μια αλλιώτικη εκδοχή του γνωστού με τις γαρίδες, σάλτσα και φέτα, είχε όχι μόνο χιούμορ αλλά και καλή εκτέλεση, αφού οι σοταρισμένες με φρέσκο κρεμμύδι γλυκανισάτες γαρίδες είχαν στο πιάτο γύρω τους «σπόγγο» ελιάς καλαμών, αφρό φέτας και πιπεριές γεμιστές με ντομάτα και  μυρωδικά.
Η κλασική γαλλική πάπια ήταν ολόσωστα σοταρισμένη και το φουαγκρά σχάρας με τη σάλτσα καραμέλας γάλακτος και φράουλας ταίριαζαν όμορφα, αλλά την ευχάριστη έκπληξη την έκαναν τα ζελεδάκια ελληνικού καφέ.
Στα κύρια, ο ωραία ψημένος χοιρινός λαιμός σχάρας σε άλμη συνοδεύεται από ένα πέστο ρόκας με τζίντζερ που του πάει πολύ και πατάτες με σχοινόπρασο. Το αρνίσιο σουβλάκι μαριναρισμένο με ζαατάρ έρχεται με ξινόχοντρο και μελιτζάνα, τόσο ρουστίκ όσο χρειάζεται και πολύ ζουμερό – τουλάχιστον το δικό μου, αφού το ζήτησα ψημένο ροζ.

MONO

Σχόλιο: Στην ευρύτερη γειτονιά, όπου βρίσκονται και κάποια από τα σοβαρά wine bars του κέντρου, είναι μια σταθερά ασφαλής επιλογή για εκείνους που αγαπούν το δίδυμο καλό κρασί - καλό φαγητό. Θα πήγαινα και για ένα κρασί με κάτι ελαφρύ ως συνοδευτικό.

Τιμή: Ορεκτικά €6,50-12, σαλάτες €8-12, κύρια €12-20, γλυκά €6-8.



Από τη Νανά Δαρειώτη




SHMEIOSH




ΤΑΞΙΔΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ -ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ