Μια πράξη αγάπης

Μια πράξη αγάπης
Πηγή: www.flickr.com/photos/paulmalon

Την πρώτη φορά που μπαίνεις στην κουζίνα για να φτιάξεις κάτι άλλο από έναν απλό καφέ, όλα μοιάζουν δύσκολα, αλλά με έναν περίεργο τρόπο και μαγικά. Σκεύη, εργαλεία, υλικά, συσκευές, κάποια που γνωρίζεις, κάποια των οποίων τη χρήση υποθέτεις, κάποια πάλι παντελώς άγνωστα. Κι αν είχες την τύχη ή αν απλά σου άρεσε να παρακολουθείς τη μητέρα, τη γιαγιά, τον πατέρα ή όποιον τέλος πάντων είχε την ευθύνη του καθημερινού φαγητού στο σπίτι, κάτι γίνεται, αν όμως η σχέση σου μαζί του ήταν... μεταφυσική, όπως λέει ο φίλος μας σε κάποια από τις σελίδες του τεύχους για τη γυναίκα του, τότε μόλις αρχίζουν τα δύσκολα. Που όμως στην ουσία είναι εύκολα.
Η μαγειρική είναι ένα παιχνίδι, σαν εκείνα που παίζαμε παιδιά όταν φτιάχναμε κεφτέδες και κέικ από άμμο και χώμα, μόνο που τώρα τα υλικά είναι πραγματικά και τρώγονται. Όπως κάθε παιχνίδι έχει κανόνες, όρους και προϋποθέτει συμμετοχή, φαντασία και κυρίως χαρά.
Δεν υπάρχουν όρια ηλικίας ή φύλου, η κουζίνα είναι ανοιχτή σε όλους, αρκεί να την κάνεις κέφι, να την πλησιάσεις με ενδιαφέρον, προσοχή και να είσαι ανοιχτός σε νέες συγκινήσεις. Μπορείς να τη δεις ως μαθηματική πράξη, σαν μια εξίσωση, που από τη μία πλευρά έχει τα υλικά και από την άλλη το έτοιμο φαγητό, ή, αν είσαι των θεωρητικών σπουδών, ως μία λογική συνεπαγωγή, που λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως και η εξίσωση.
Η κουζίνα θέλει θάρρος και θράσος, ελάχιστη, λίγη ή πολλή δημιουργικότητα, φαντασία, ενθουσιασμό, όρεξη και ένα υλικό που αν λείπει δεν θα φτάσεις ποτέ πολύ μακριά. Αγάπη. Είτε μαγειρεύεις μόνο για τον εαυτό σου, είτε για έναν ολόκληρο λόχο, βάλε αγάπη στην κατσαρόλα σου και το φαγητό θα βγει νόστιμο, το υπογράφω.
Κι όταν λέω αγάπη, εννοώ αγάπη με τα όλα της. Να χαϊδέψεις τα υλικά, να τα μυρίσεις, να τα ψηλαφίσεις, να τα παρακολουθείς καθώς αλλάζουν και δένουν μεταξύ τους στην κατσαρόλα σου, να βλέπεις την εξέλιξή τους, να μάθεις να αναγνωρίζεις πότε είναι έτοιμα.
Κι έπειτα, όταν στρώνεις το τραπέζι, ακόμη κι αν είσαι το μοναδικό άτομο που θα απολαύσει το φαγητό, κάν’ το σωστά. Ένα ωραίο τραπεζομάντιλο, πετσέτα, ποτήρι, αυτό που αγαπάς, το καλό σου, μια ατμόσφαιρα δηλαδή για να βρει τον χώρο το φαγητό να αναδείξει τις χάρες του. Πρώτα στα μάτια, μετά στην όσφρηση και στο τέλος πια να περάσει στα ενδότερα.
Γιατί το παιδικό παιχνίδι σταματάει εκεί που ξεκινάει η ενήλικη απόλαυση της γεύσης και των αρωμάτων. 
Τολμήστε το και μπείτε στην κουζίνα με τον τρόπο του φρεσκοερωτευμένου. Με άγνοια κινδύνου, πάθος και κατακτητική διάθεση. Θα ανακαλύψετε μια σχέση που δεν θα σας προδώσει ποτέ και θα γίνεται μέρα με την ημέρα καλύτερη.

Μαγειρέψτε γιατί χανόμαστε!

Από τη Νανά Δαρειώτη

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 16 (Σεπτέμβριος 2014)





ΤΑΞΙΔΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ -ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ